Barbara Major - Różnokształty. Ślady i Mapy - 2019

Dzieła Darka Pali zaprezentowane na wystawie z całą pewnością można uznać za pejzaże, czyli wynikają one z patrzenia na naturę, sposobu widzenia krajobrazu, a następnie przekształcenia tejże wizji w obraz. Owe patrzenie/widziane, w przypadku tego Artysty wydaje się odciskać ślady w duszy, by przywołać Teajeta Platona „Więc przyjmijmy dla naszych rozważań, że w naszych duszach jest tabliczka woskowa (…). Jeżeli z tego, co widzimy albo słyszymy, albo pomyślimy, chcemy coś zapamiętać, podkładamy tę tabliczkę pod spostrzeżenia i myśli, aby się w niej odbijały tak jak wyciski pieczęci”. Metafora śladu-obrazu odciśniętego w duszy pozwala zrozumieć intymność relacji widzącego i widzianego, moc zmysłowego wrażenia. Z jednej strony, w cyklu związanym z Wisłą w okolicy mostu Poniatowskiego,  Darek Pala wydobywa na jaw, w materii malarskiej, rzeźbiąc - ślady,  zmienność, blaski i cienie  ulotnej egzystencji zjawisk natury, ich rytmy, powstawanie i zanikanie, w ten sposób stara się uchwycić ruch i czas Z drugiej strony zaś, w cyklu pejzaży z Francji możemy zauważyć metamorfozę ujęcia, zmianę perspektywy. Wydaje się, że  Artysta koncentruje się w tych dziełach na stałości i przestrzeni, tworząc swojego rodzaju mapy, w których „tabliczka w duszy” łączy się z tamtejszym  światem i wyobraźnią.